:-(

Wygląda na to że masz Adblocka. Utrzymujemy się z reklam żeby móc dostarczyć Ci wiadomości z Twojego regionu za które nie musisz płacić, czy mógłbyś rozważyć jego wyłączenie?



Z historii PZPR w Rypinie (cz. II – 1980-1990)

Postaci, historii Rypinie 1990) - zdjęcie, fotografia
Tygodnik CRY 01/02/2019 08:20

W 1980 roku na czele Komitetu Miejskiego PZPR w Rypinie stał I sekretarz Waldemar Lewiński. W zachowanym z 15 stycznia tegoż roku protokole, w składzie Egzekutywy KM PZPR zasiadali także: Ryszard Wilczyński, Zdzisław Lewandowski, Bronisław Czarnecki, Stanisław Maklakiewicz, Jerzy Stankiewicz, Józef Wilkosz, Stefan Wawrzyński, Franciszek Choczyński, Stanisław Kwiatkowski i Stefania Jesionkowska

Część pierwsza >>KLIK<<

 

Wydarzenia sierpnia 1980 roku, podobnie jak w całym kraju, znacznie osłabiły pozycje KM PZPR w Rypinie, ale także znajdująca się już w poważnym kryzysie gospodarkę miasta. 10 października 1980 roku na plenum KM PZPR Waldemar Lewiński mówił: Fala strajków i przestojów była masowym robotniczym protestem, nie przeciwko socjalizmowi, ale naruszeniom jego zasad, nie przeciw władzy ludowej, ale przeciwko złym metod rządzenia, nie przeciw partii, ale przeciwko błędom w jej polityce. Musimy cierpliwie, krok po kroku zdobywać zaufanie do partii, dążyć do zrealizowania porozumień w sferze ekonomicznej i socjalnej. W zakładach pracy i środowisku miejskim toczy się powszechna nerwowa dyskusja nad poszukiwaniem dróg wyjścia z trudności. W dyskusji tej przejawia się wiele goryczy i krytyki. Większość zakładów przemysłowych Rypina, jak RZO, POM, Mleczarnia „ROTR” i OZNS, w ostatnim roku prawidłowo realizuje zadania planowe. Są jednak zakłady, które nie realizują zaplanowanej produkcji, np.: FAM, Spółdzielnia Inwalidów, WUSP. Podobną sytuację notujemy w przedsiębiorstwach budowlano-montażowych. 

11 grudnia 1980 roku, w czasie nadzwyczajnego plenarnego posiedzenia KM PZPR, Waldemar Lewiński zrezygnował z funkcji I sekretarza. Na tym samym posiedzeniu wybrano jednogłośnie na to stanowisko Wojciecha Ledwochowskiego, wcześniej sekretarza organizacyjnego KM PZPR w Rypinie. W maju 1981 roku, w warunkach narastającego w kraju kryzysu politycznego, ale także gospodarczego, odbyły się wybory do Komitetu Miejskiego PZPR w Rypinie. 15 maja 39 nowo wybranych członków KM PZPR spotkało się na konferencji, którą prowadził Włodzimierz Furman i wyłoniło władze partyjne Rypina. I sekretarzem został ponownie Wojciech Ledwochowski, sekretarzem organizacyjnym Ryszard Wilczyński, sekretarzem ds. ekonomicznych Bronisław Czarnecki, ds. ideowo-wychowawczych Stefania Jesionkowska. W skład Egzekutywy KM PZPR weszli: Wojciech Ledwochowski, Ryszard Wilczyński, Bronisław Czarnecki, Stefania Jesionkowska, Andrzej Barczewski, Stanisław Fabczak, Ryszard Fiałkowski, Tomasz Gardecki, Roman Grzybowski, Michał Janikowski, Wiesław Jasiński, Jan Klonowski, Jan Kropkowski, Mieczysław Laudencki, Józef Markowski. 

 

Wojciech Ledwochowski. I sekretarz KM PZPR w Rypinie w latach 1975-1978 i 1980-1981. Urodził się w 1952 roku w Rypinie. Już w trakcie nauki w Technikum Ekonomicznego w Rypinie, rozpoczął działalność w Związku Młodzieży Wiejskiej w Strzygach, w 1971 roku objął funkcję przewodniczącego Zarządu ZSMW w Osieku, a w 1973 roku przewodniczącego Zarządu Powiatowego ZMS w Rypinie. Wybrany został także członkiem Egzekutywy KP PZPR w Rypinie. W latach 1975-1978 pełnił funkcję I sekretarza KM PZPR w Rypinie. W 1978 roku wybrany został I sekretarzem Komitetu Miejsko-Gminnego PZPR w Lubieniu Kujawskim. W grudniu 1980 roku wrócił do pracy w aparacie partyjnym Rypina i ponownie objął funkcję I sekretarza KM PZPR. W lipcu 1981 roku otrzymał stanowisko sekretarza do spraw organizacyjnych Komitetu Wojewódzkiego PZPR we Włocławku, pełniąc jednocześnie wiele funkcji społecznych w województwie. Ukończył wówczas studia w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. Jako sekretarz KW PZPR we Włocławku był udzielał ogromnej pomocy w wielu inwestycjach realizowanych w Rypinie, przyczyniając się do szybkiego rozwoju miasta w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych. Zmarł 6 listopada 1984 roku w Moskwie w czasie wycieczki do ZSRR. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Strzygach.

3 lipca 1981 roku Wojciech Ledwochowski złożył rezygnację z funkcji I sekretarza KM PZPR w Rypinie w związku z wyborem na stanowisko sekretarza Komitetu Wojewódzkiego we Włocławku. W okresie poważnych już w tym czasie konfliktów z ruchem solidarnościowym, nikt z członków rypińskiego Komitetu Miejskiego PZPR nie wyraził zgody na objęcie funkcji I sekretarza. Przeprowadzone rozmowy poza Komitetem wyłoniły dwóch kandydatów: Krzysztofa Maciejewskiego, sekretarza Komitetu Gminnego PZPR w Brzuzem i Albina Borkowskiego, wówczas nauczyciela w rypińskim Zespole Szkół Ekonomicznych. Obydwaj wyrazili chęć kandydowania o ile zachodzi taka konieczność. Sekretarzem KM PZPR wybrany został Krzysztof Maciejewski. 

W okresie bezpośrednio przed stanem wojennym KM PZPR często zajmował się sytuacją społeczną polityczną w kraju i w mieście, ale także kłopotami, jakie przeżywała partia. W sierpniu 1981 roku członek KM Marian Cisowski mówił: W kraju trwa walka polityczna nie przebierająca w środkach. Ze strony „Solidarności” są prowadzone ataki na partię. Należy wzmóc działalność partyjną i polityczną w środowisku i zakładach pracy w Rypinie. Nadal trwa składanie legitymacji partyjnych w mieście przez członków PZPR. Trzeba znaleźć przyczyny, bo za niejedną legitymacją może być tragedia człowieka. Musimy jednak także dokonać weryfikacji szeregów, oczyścić z ludzi, którzy nie zasługują na noszenie legitymacji partyjnej. Trzeba zwiększyć dyscyplinę partyjną, ponieważ zebrania nie odbywają się w terminie. Wybrano wówczas tzw. Radę Programową, która miała być pomocna w naprawie sytuacji w mieście i w partii. W jej skład weszli: Stefania Jesionkowska, członek KM PZPR, jako przewodnicząca Rady; Zdzisław Lewandowski, dyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych; Albin Borkowski, nauczyciel w Zespole Szkół Ekonomicznych; Stanisław Zasimowicz, inspektor oświaty; Maria Kuczmarska, wiceprzewodnicząca ZSMP w Rypinie; Jan Redlewski, radny MRN; Witold Ferdyn, lekarz; Barbara Wiśniewska, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1; Waleria Brodowicz, kierownik kina; Euzebiusz Zaleśkiewicz, rencista, były dyrektor Domu Kultury; Elżbieta Budzanowska, dyrektor muzeum; Jan Szymański, dyrektor OSiR. 

Jeszcze w listopadzie 1981 roku KM PZPR obchodził uroczyście 64. rocznicę Wielkiej Rewolucji Październikowej. Po wprowadzeniu stanu wojennego działalność KM PZPR w Rypinie została na kilka miesięcy zawieszona. W 1982 roku na posiedzeniach Komitetu i Egzekutywy często zastanawiano się nad przyczynami wprowadzenia stanu wojennego, najczęściej zrzucając winę na błędną politykę okresu gierkowskiego. W sierpniu 1982 roku na Plenum KM PZPR Krzysztof Maciejewski mówił: Partia nasza weszła w stan wojenny osłabiona. Złożyło się na to wiele przyczyn. Spowodowały to deformacje i odstępstwa kierownictwa od zasad socjalizmu w latach siedemdziesiątych. Zjawisko to wyrządziło znaczne szkody partii, tym bardziej, że zbiegło się z atakami sił antysocjalistycznych. 

Oczywiście w czasie posiedzeń i w uchwalanych rezolucjach KM PZPR w Rypinie obarczał odpowiedzialnością za trudną sytuację w kraju także opozycję. W jednej z uchwał podjętej w 1982 roku czytamy: Po podpisaniu porozumień sierpniowych w 1980 roku ekstrema solidarnościowa dążyła za wszelką cenę do pogorszenia i tak trudnych warunków życia, licząc na skierowanie gniewu społeczeństwa przeciw socjalizmowi, a rosnąca w zastraszającym tempie ilość pustych półek sklepowych, rachuby te zdawała się potwierdzać. Rosnące z dnia na dzień kolejki po wszystko co tylko w sklepach się ukazało, wybijane szyby, przewracane stoiska, kłótnie i bójki, wystawy zastawione puszkami z groszkiem, rozwijająca się gwałtownie i bezkarnie spekulacja oraz reglamentacja towarów, brak mydła, proszku, artykułów spożywczych i przemysłowych, to obraz tamtych dni. Wprowadzenie stanu wojennego zahamowało ten niszczycielski proces. Mijające kolejno miesiące przyczyniły się do poprawy sytuacji. Już na początku 1982 roku uzyskaliśmy ze wszystkich krajów RWPG bezzwrotną pomoc w postaci towarów rynkowych, a jednocześnie Stany Zjednoczone zastosowały wobec nas wszelkie możliwe restrykcje gospodarcze. Z tych faktów musimy wyciągnąć odpowiednie wnioski. 
Już 12 lutego 1982 roku KM PZPR, Miejsko-Gminny Komitet ZSL i Miejski Komitet SD w Rypinie ogłosiły wspólne stanowisko w sprawie zaistniałej w wyniku wprowadzenia stanu wojennego sytuacji społeczno-politycznej i gospodarczej, w którym czytamy: Trwający już dwa miesiące stan wojenny stworzył dogodne warunki do przywrócenia normalnego rytmu życia i pracy. Codzienna służba i praca, poprawa dyscypliny społecznej, niosą nadzieję spokoju i lepszej przyszłości. Wypowiedziano zdecydowaną walkę przestępczości i spekulacji. Poprawia się stan bezpieczeństwa obywateli miasta. Wyrażając pełne poparcie dla decyzji Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego zobowiązujemy swoich członków do odbycia wspólnych zebrań i rozważenie powołania zakładowych obywatelskich Komitetów Ocalenia Narodowego, podjęcie działań w celu dalszej poprawy systemu reglamentacji, zapobiegania spekulacji towarami.

Krzysztof Maciejewski. I sekretarz KM PZPR w Rypinie w latach 1981-1990. Urodził się w 1939 roku w Warszawie. W 1945 roku zamieszkał z rodzicami w Rypinie. Pracę zawodową rozpoczął w 1961 roku w Banku Spółdzielczym w Świedziebni, następnie w Zakładach Zbożowo-Młynarskich w Rypinie jako kierownik sekcji ekonomicznej, w RZPT jako kierownik działu usług, w Spółdzielni Wielobranżowej jako wiceprezes ds. usług. Od 1977 roku związał się z aparatem partyjnym, obejmując stanowisko I sekretarza w Komitecie Gminnym PZPR w Brzuzem. W lipcu 1981 roku wybrany został I sekretarzem KM PZPR w Rypinie. W 1985 roku ukończył studia w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. Funkcję I sekretarza KM PZPR pełnił do 1990 roku, tj. do rozwiązania partii. Z jego inspiracji i dzięki jego staraniom jako I sekretarza, w trudnych, kryzysowych latach osiemdziesiątych podejmowano działania, które zaowocowały niespotykanym dotychczas w dziejach Rypina szybkim rozwojem budownictwa mieszkaniowego, budową nowych zakładów, Szkoły Podstawowej nr 3, Przedszkola nr 2, nowych dróg, ulic, osiedli domów jednorodzinnych, itp. Po 1990 roku kilka lat pozostawał bez pracy, nie mogąc w ówczesnych warunkach politycznych, jako były prominent partyjny, znaleźć zatrudnienia. W 1994 roku objął stanowisko prezesa upadającej Spółdzielni Inwalidów, a w rok później inspektora BHP w POM i PETROL w Rypinie. W 2002 roku wybrany został Burmistrzem Miasta Rypina i funkcję tę sprawował do końca kadencji w 2006 roku, kiedy to przeszedł na emeryturę. W latach 2010-2014 radny Rady Miasta.

 

Ważną rolę w pracy KM PZPR odgrywały nadal zajęcia tzw. Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu Leninizmu, szczególnie w okresie stanu wojennego, chociaż ze względu na brak chętnych odbywały się w godzinach dopołudniowych i słuchacze zwalniani byli z pracy. W początkach lat osiemdziesiątych powołany został także przy KM PZPR Miejski Ośrodek Pracy Ideowo-Wychowawczej, dysponujący 17 lektorami podzielonymi na sekcje: gospodarczą, ideologiczno-międzynarodową, i społeczną, prowadzone były także szkolenia kandydatów na członków partii. Już od 1983 roku działalność propagandowa ulegała jednak znacznemu osłabieniu. W sprawozdaniach narzekano na brak zainteresowania szkoleniami. Szczególnie krytykowano za brak inicjatywy POP przy Spółdzielni Inwalidów, Cechu Rzemiosł Różnych, WPHW. 

Zachowany z 1982 roku spis członków KM PZPR w Rypinie wymieniał: Andrzeja Barczewskiego z PKS, Irenę Brzozowską (RZO), Romana Chmielewskiego (POM), Franciszka Choczyńskiego (FAM), Bronisława Czarneckiego (PBRol), Stanisława Fabczaka (KBK), Halinę Faltynowską (RPGKiM), Ryszarda Fiałkowskiego (RZO), Jerzego Furmana (PBRol), Tomasza Gardeckiego (WUSP), Henryka Góreckiego (Mleczarnia ROTR), Jerzego Grajkowskiego (ZOZ), Romana Grzybowskiego (ZOZ) (usunięty w lipcu 1983 roku), Michała Janikowskiego (FAM), Wiesława Jasińskiego (FAM), Mariana Jaworskiego (FAM), Stefanię Jesionkowską (Dom Książki), Romana Klimowskiego (PBRol), Jana Klonowskiego (POM), Zenona Klonowskiego (RZO), Jana Kropkowskiego (FAM), Bogdana Kruszczewskiego (POM), Ewę Krzykalską (NBP), Mieczysława Laudenckiego (RZO), Józefa Markowskiego (Spółdzielnia Inwalidów), Franciszka Przeczewskiego (PBRol), Leszka Ratkowskiego (KBK), Marka Rębaka (WUSP), Jerzego Stankiewicza (POM), Adama Szymańskiego (STW), Krystynę Tuchalską (WSS „Społem), Ryszarda Wilczyńskiego (KM PZPR), Krzysztofa Maciejewskiego (KM PZPR) i Stanisława Zasimowicza (Urząd Miasta). Stworzono także instytucję zastępców członków. W 1984 roku funkcję tę pełnili: Józef Dąbrowski, Witold Ferdyn, Wojciech Kruszewski, Jerzy Lewandowski, Włodzimierz Andrzejczuk, Eugeniusz Rutkowski, Bożena Stefaniuk, Jerzy Wieczyński, Stefan Wysocki. 

W 1985 roku skład KM PZPR w znacznej części uległ zmianie. Wybrano wówczas nowych członków: Halinę Czarnecką, Ryszarda Fabiszewskiego, Halinę Faltynowską, Ryszarda Fiałkowskiego, Jerzego Furmana, Tomasza Gardeckiego, Jerzego Grajkowskiego, Antoniego Głowackiego, Danutę Gregorowicz, Stefanię Jesionkowską, Zbigniewa Kawalca, Jana Klonowskiego, Ryszarda Kucharskiego, Feliksa Lemańskiego, Stanisławę Łukowską, Krzysztofa Maciejewskiego, Bogumiłę Malinowską, Eugeniusza Majera, Ryszarda Matuszaka, Danielę Piechowiak, Franciszka Przeczewskiego, Jerzego Radeckiego, Zenona Rudnickiego, Antoniego Rutkowskiego, Stanisława Sławkowskiego, Zbigniewa Stefańskiego, Edmunda Trędewicza, Stefana Wawrzyńskiego, Ryszarda Wilczyńskiego, Eugeniusza Wilkosza. Zastępcami członków KM PZPR zostali wówczas: Józef Dąbrowski, Witold Ferdyn, Wojciech Kruszewski, Jerzy Lewandowski, Włodzimierz Andrzejczuk, Eugeniusz Rutkowski, Bożena Stefaniuk, Wojciech Tuchalski, Jerzy Wieczyński, Stefan Wysocki. Egzekutywę KM PZPR Rypinie tworzyli w tym czasie: Krzysztof Maciejewski, Halina Faltynowska, Władysław Kwiatkowski, Stefania Jesionkowska, Tomasz Gardecki, Jerzy Grajkowski, Jan Klonowski, Bogumiła Malinowska, Ryszard Matuszak, Józef Markowski, Franciszek Przeczewski. 

Istotną rolę w polityce partii lat osiemdziesiątych odgrywały także Podstawowe Organizacje Partyjne (POP), działające praktycznie w każdym zakładzie pracy Rypina. Na czele POP stał sekretarz, z dużymi uprawnieniami, wielokrotnie zwolniony z bezpośredniej produkcji. W zachowanej z 1982 roku liście obecności sekretarzy POP wymieniano: Antoniego Głowackiego w Zakładzie Energetycznym, Ryszarda Jagielskiego (Zespół Młynów), Henryka Góreckiego (Mleczarnia ROTR), Zygmunta Wiśniewskiego (ZPS „Las”), Andrzeja Korzeniewskiego (RZO), Medarda Tomaszewskiego (OZNS), Jana Rychlika (PKP), Ryszarda Fabiszewskiego (PKS), Władysława Liszowskiego (STW), Władysława Rutkowskiego (PSTBR), Leszka Ratkowskiego (KBK), Wiesława Chyczewskiego (RZBW), Leszka Szalkowskiego (OBM), Halinę Faltynowską (RPGKiM), Adama Zabłotnego (Zakład Handlu), Stanisławę Łukowską (WSS „Społem”), Zygmunta Okońskiego (Urząd Miasta), Jana Gabryszewskiego (POM), Zygmuntę Kuropatnicką (Szkoła Podstawowa nr 1), Bogumiłę Malinowską (Szkoła Podstawowa nr 2), Stanisławę Fabczak (LO), Stefana Boruczkowskiego (ZSE), Jerzego Grajkowskiego (ZOZ), Ewę Krzykalską (NBP), Stefana Wesołowskiego (PZU), Annę Cyrankowską (Sąd Rejonowy), Włodzimierza Góreckiego (WUSP), Józefa Markowskiego (Spółdzielnia Inwalidów), Ryszarda Kucharskiego (FAM), Jana Szlufika (Komisariat MO). Funkcja sekretarza KM PZPR i POP była doskonałą metodą na objęcie intratnych stanowisk w mieście. Wielu sekretarzy otrzymało w tym okresie awans na dyrektorów i kierowników rypińskich przedsiębiorstw i instytucji, a wielu także utrzymywało stanowiska dzięki funkcjom partyjnym.

Nadal dużą wagę KM PZPR przykładał do uroczystych obchodów rocznic państwowych, pochodów 1. Majowych, wyborów do Sejmu PRL i rad narodowych. Na posiedzeniach Egzekutywy zatwierdzano kandydatów na radnych, ale także kandydatów na kandydatów na posłów z Rypina. Komitet Miejski PZPR obserwował pracę i poglądy ideologiczne ówczesnej kadry kierowniczej zakładów pracy i instytucji w Rypinie. Protokoły z posiedzeń KM PZPR zawierają liczne tzw. oceny pracy zawodowej i postawy moralno-politycznej dyrektorów i kierowników. Na ich podstawie Komitet zatwierdzał lub odrzucał powołanie i przedłużenie sprawowania funkcji. Oprócz tych zadań, będących pozostałością dawnego systemu, rypiński KM PZPR odegrał jednak także w trudnych, kryzysowych latach osiemdziesiątych pozytywną rolę, podejmując starania na różnych szczeblach władzy oraz inspirując szybki rozwój Rypina. Trudno jednak dokładnie prześledzić i ocenić tę działalność, ponieważ wszelka dokumentacja KM PZPR w Rypinie z lat 1985-1990 prawdopodobnie została zniszczona.

21 stycznia 1990 roku odbył się w Warszawie ostatni XI Zjazd PZPR. W Rypinie zlikwidowano wówczas Komitet Miejski tej partii. Zakończył się trwający ponad 40 lat okres hegemonii organizacji komunistycznej w życiu politycznym, społecznym i gospodarczym miasta.
 

Piotr Gałkowski

Reklama

pzpr - komentarze opinie

Dodajesz jako: |
Reklama

Ogłoszenia PREMIUM

Chcesz coś sprzedać lub kupić, oferujesz usługi, szukasz pracownika lub pracy?

Dodaj swoje drobne ogłoszenie w naszym serwisie. Zapraszamy!

Dodaj ogłoszenie
Reklama
 Reklama

25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez rypin-cry.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

WPR sp. z o. o. z siedzibą w Golub-Dobrzyń 87-400 , Rynek 20

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w "Polityce prywatności"