:-(

Wygląda na to że masz Adblocka. Utrzymujemy się z reklam żeby móc dostarczyć Ci wiadomości z Twojego regionu za które nie musisz płacić, czy mógłbyś rozważyć jego wyłączenie?



Dom Kultury w Rypinie (cz. 1)

Postaci, Kultury Rypinie - zdjęcie, fotografia
Tygodnik CRY 15/02/2019 11:31

Rypiński Dom Kultury był zawsze symbolem miasta. Dzisiaj budynek, z którym wielu mieszkańców Rypina wiąże sentyment młodości, niszczeje i staje się stopniowo kłopotem dla samorządu

Przeznaczony został na instytucję kultury jesienią 1956 roku. Instytucja, która z nazwy miała zająć się szeroko rozumianą kulturą, zlokalizowana została w budynku przy ul. Kościuszki 10. Jako powiatowa otrzymała także nadzór nad świetlicami i wiejskimi domami kultury w powiecie. Pierwszym kierownikiem został Edward Wysokiński. Już w 1958 roku zastąpił go na tym stanowisku Stefan Świeczkowski, a w 1964 roku funkcję tę objął Adam Dec.

Adam Dec. Kierownik Domu Kultury w Rypinie w latach 1964-1970. Urodził się w 1934 roku w Rypinie. Po ukończeniu szkoły muzycznej we Włocławku rozpoczął pracę jako nauczyciel muzyki w Strzygach koło Rypina. W 1960 roku ukończył studia na WSP w Bydgoszczy i zatrudniony został wówczas w Powiatowym Domu Kultury, o 1964 roku jako kierownik. Funkcję tę pełnił do 1970 roku. W Rypinie założył kapelę podwórkową „Sami swoi”. W 1978 roku wyjechał z Rypina i zamieszkał w Wadowicach, w momencie kiedy kardynał Karol Wojtyła został papieżem. Zatrudniony został wówczas jako instruktor muzyki w Wadowickim Domu Kultury. Był też nauczycielem w Witanowicach. Założył kapelę podwórkową „Wadowickie Chłopaki”. W 1986 roku skomponował pieśń „Moje miasto Wadowice”. Stała się ona popularna w czerwcu 1999 roku. Podczas transmisji z pielgrzymki Jana Pawła II do Wadowic, gdy papież gawędził na rynku, usłyszała ją cała Polska w wykonaniu chóru „Wadowice”. Obecnie, obok „Barki” i „Abba Ojcze”, ta właśnie pieśń najbardziej kojarzy się z Janem Pawłem II. Polski papież usłyszał ją po raz ostatni w marcu 2005 roku, gdy przebywał w klinice Gemelli. Śpiewali ją pielgrzymi z Wadowic. Jan Paweł II powiedział wówczas publicznie ostatnie słowa w języku polskim: „Witam Wadowice”. Pieśń uważana jest obecnie za hymn rodzinnego miasta Karola Wojtyły i codziennie o 13.00 rozbrzmiewa z wieży bazyliki przy wadowickim rynku. Adam Dec zasłynął w Wadowicach jako wielki przyjaciel dzieci, przez wiele lat pełniąc funkcję prezesa Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w tej miejscowości. Za pracę w TPD odznaczony został Orderem dr. Jordana. Był autorem hymnów kilku szkół na ziemi wadowickiej. Prowadził szeroką działalność społeczną. Zmarł 20 października 2010 roku i pochowany został na cmentarzu w Wadowicach. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę setek piosenek, wierszy, skrupulatnie prowadzonych kronik i pamiętników.

Ze sprawozdania jakie przedstawił Adam Dec na posiedzeniu Prezydium PRN dowiadujemy się, że w 1967 roku w Domu Kultury zatrudnionych było zaledwie 4 pracowników merytorycznych, wszyscy z wykształceniem średnim. Jednocześnie instruktorzy prowadzili koła zainteresowań. Pracowało kilka zespołów, m. in.: Chór „Lutnia” prowadzony przez Zygmunta Rychlewskiego, zespół modelarski przez Henryka Dedońskiego, zespół plastyczny przez Barbarę Serwatko, zespół szachowy przez Romana Deca, zespół radiowy przez Stanisława Wiśniewskiego, zespół wokalno-muzyczny przez Adama Deca, fotograficzny przez Bogdana Trędowskiego, kino oświatowe „Wiedza” przez Bogdana Balcerowicza. Dom Kultury odpowiedzialny był za organizację imprez i świąt państwowych. Dysponowano jednocześnie skromnym sprzętem. Na wyposażeniu PDK w końcu lat sześćdziesiątych były dwa magnetofony, trzy rzutniki, epidiaskop, dwa aparaty projekcyjne. W latach sześćdziesiątych zorganizowano kino objazdowe „Wiedza” docierające do wiosek z filmami oświatowymi. Charakterystycznym elementem kultury miasta lat sześćdziesiątych były Dni Oświaty, Książki i Prasy, w czasie których organizowano wystawy, konkursy, spotkania z dziennikarzami, pisarzami i twórcami kultury. Życie kulturalne miasta skupiało się wówczas w Powiatowym Domu Kultury i Klubie Terenowca.

Stefan Świeczkowski. Kierownik Domu Kultury w Rypinie w latach 1958-1964. Urodził się w 1933 roku w Radzikach Dużych koło Rypina. W 1953 roku ukończył Średnią Szkołę Muzyczną w Toruniu. W czasie służby wojskowej był chórmistrzem w Wojskowym Zespole Pieśni Tańca. W 1957 roku zatrudniony został w Powiatowym Domu Kultury w Rypinie, w latach 1958-1964 jako kierownik. W okresie tym pełnił także funkcję dyrygenta Chóru „Lutnia”. W 1964 roku zatrudniony został w Rypińskich Zakładach Przemysłu Terenowego jako księgowy, od 1969 roku w Zakładach Zbożowo-Młynarskich w Rypinie, a od 1971 roku w Liceum Ekonomicznym w Rypinie jako kierownik administracyjny. W marcu 1976 roku objął stanowisko zastępcy dyrektora ZOZ do spraw administracyjno-ekonomicznych. Od początku lat osiemdziesiątych, w trudnym okresie braków rynkowych w zakresie materiałów budowlanych, zainicjował i nadzorował liczne prace nad rozbudową Szpitala Rejonowego, Przychodni Obwodowej, wiejskich ośrodków zdrowia i innych obiektów służby zdrowia w Rypinie. Od 1986 roku dzięki jego staraniom rozpoczęto budowę nowego gmachu, przeznaczonego początkowo na wojewódzki szpital zakaźny. Stanowisko wicedyrektora pełnił do 31 października 1990 roku, kiedy to przeszedł na rentę. Zmarł 10 lutego 1992 roku.

W latach siedemdziesiątych życie kulturalne miasta koncentrował Rypiński Dom Kultury, który od 1975 roku był filią Wojewódzkiego Domu Kultury we Włocławku. W 1970 roku dyrektorem Domu Kultury została Maria Kaliciecka i funkcję tę pełniła do 1974 roku. Stanowisko to objął następnie na krótko Czesław Meissner, a w 1975 roku Euzebiusz Zaleśkiewicz. W 1980 roku przez kilka miesięcy dyrektorem Domu Kultury była Zenobia Rogowska.

Oprócz dotychczasowych form pracy, jak teatr poezji, zespół wokalno-instrumentalny, zespół plastyczny, Chór „Lutnia” klub Seniora, w Domu Kultury powstało w połowie lat siedemdziesiątych koło fotograficzno-filmowe oraz Galeria „R”, gdzie raz w miesiącu organizowano wystawy sztuki profesjonalnej. Tradycyjnie odbywały się w tym okresie przy Domu Kultury coroczne konkursy piosenki radzieckiej. W 1977 roku pracę w RDK prowadziło 10 osób, w tym 6 pracowników merytorycznych. W budynku przy ulicy Kościuszki 10 instytucja posiadała salę widowiskową, małą klubo-kawiarnię, dwa pomieszczenia administracyjne i cztery małe pokoje na prowadzenie kół zainteresowań. Pozostałe pomieszczenia budynku zajmowały Biblioteka Publiczna, Biblioteka Pedagogiczna, ZHP i PCK. W 1977 roku w Domu Kultury założono centralne ogrzewanie.

 

Maria Kaliciecka. Dyrektor Domu Kultury w Rypinie w latach 1970-1974. Urodziła się w 1946 roku w Rypinie. W 1965 roku zatrudniona została w Powiatowym Domu Kultury w Rypinie jako instruktor. W 1970 roku powołana została na stanowisko dyrektora PDK i funkcję tę pełniła do 1974 roku. W latach 1986-1993 kierowała jako prezes Towarzystwem Miłośników Ziemi Rypińskiej w Rypinie. W latach osiemdziesiątych pracowała w Spółdzielni Inwalidów w Rypinie jako wiceprezes ds. rehabilitacji. Zmarła w 1993 roku.

W maju 1974 roku otwarta została przy Domu Kultury „Galeria R”. Inicjatorką jej utworzenia była artysta plastyk, wówczas zatrudniona jako instruktor Powiatowego Domu Kultury, Elżbieta Bednarska. Działalność Galerii zapoczątkowała wystawa malarstwa Zygmunta Kotlarczyka, a w kolejnych latach swoje prace wystawiało wielu znanych artystów plastyków m.in. Barbara Jonscher z Warszawy, Barbara Narębska-Dębska z Torunia, czy Edward Lutczyn. Każdorazowo wernisażom towarzyszyły spotkania z twórcami prezentowanych prac.
 

Piotr Gałkowski

Reklama

Dom Kultury w Rypinie (cz. 1) komentarze opinie

Dodajesz jako: |
 Reklama

25 maja 2018 roku weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakłada na nas obowiązek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies

Oświadczam, iż zapoznałem sie z Polityką prywatności i zgadzam się na zapisywanie i przechowywanie w mojej przeglądarce internetowej tzw. plików cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisów oraz parametrów zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez rypin-cry.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERÓW.

Administratorzy danych / Podmioty którym powierzenie przetwarzania powierzono

WPR sp. z o. o. z siedzibą w Golub-Dobrzyń 87-400 , Rynek 20

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.świadczenie usług drogą elektroniczną
3.dopasowanie treści stron internetowych do preferencji i zainteresowań
4.wykrywanie botów i nadużyć w usługach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usług (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne – zgoda
2.świadczenie usług drogą elektroniczną - niezbędność danych do świadczenia usługi
3.pozostałe cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzające dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowiązującego prawa.

Prawa osoby, której dane dotyczą

Prawo żądania sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, której dane dotyczą.

Informacje dodatkowe

Więcej o zasadach przetwarzania danych w "Polityce prywatności"